<< Powrót
Strona główna >Archiwum >
18. listopada 2009 roku o godzinie 18.00 w Szkole Podstawowej w Złotorii odbędzie się walne zebranie Stowarzyszenia Rozwoju Wsi Złotoria.
DEBATA Dnia 2. czerwca 2009 r. o godz. 18:00, w świetlicy wiejskiej (przy OSP) odbędzie się debata na temat możliwości rozbudowy kanalizacji w Złotorii. Debatę organizuje Stowarzyszenie Rozwoju Wsi Złotoria w ramach ogólnopolskiej akcji „Masz głos masz wybór”. Głównym celem debaty będzie poszukiwanie i wypracowanie optymalnych sposobów, prowadzących do objęcia systemem kanalizacji całej wsi Złotoria. Wśród zaproszonych gości są przedstawiciele władz gminy, powiatu oraz województwa. Wszystkich chętnych zapoznania się z sytuacją lub zgłoszenia własnych propozycji serdecznie zapraszamy. PODSUMOWANIE DEBATY Kanalizacja na wsi - luksus czy konieczność? Rząd Polski, podpisując w 2003 r. Traktat Akcesyjny do Unii Europejskiej, podjął zobowiązania budowy lub modernizacji systemów kanalizacji zbiorczej i oczyszczalni ścieków komunalnych w aglomeracjach. Generalnie chodzi o obszary, na których zaludnienie bądź działalność gospodarcza są na tyle skoncentrowane, aby konieczne było odprowadzanie ścieków systemami kanalizacji zbiorczej. Nie wnikając w zawiłą i nieprecyzyjną terminologię Krajowego Programu Oczyszczania Ścieków, charakterystyczną dla większości urzędowo-unijnych dokumentów można stwierdzić, że do końca 2015 roku aglomeracja lubicka, powinna osiągnąć 80% wskaźnik mieszkańców podłączonych do sieci kanalizacji zbiorczej. Obecnie w województwie kujawsko-pomorskim ok. 22% mieszkańców wsi jest podłączonych do zbiorczych sieci kanalizacji sanitarnej. Dla ludności miejskiej ta proporcja wynosi ok. 85%. W naszej gminie ok. 12% mieszkańców jest podłączonych do sieci kanalizacyjnej. Powyższe cyfry wskazują, jak dalece stan istniejący odbiega od określonego w dokumentach. Biorąc pod uwagę możliwości finansowe gminy oraz tempo realizacji tego typu projektów, realizacja podjętych zobowiązań do końca 2015 roku, nie wydaje się możliwa. Dodać należy, że idea kanalizowania obszarów gęsto zaludnionych (a do takich z pewnością zalicza się Złotoria), to nie tylko abstrakcyjny pomysł unijnych biurokratów, ale także bezwzględna potrzeba cywilizacyjna, wynikająca z rosnących oczekiwań, co do standardu życia oraz wymogów ekologicznych. Chociaż w ostatnich 20 latach wiele zrobiono, to poważne zaległości inwestycyjne po poprzednim systemie, skutkujące m.in. degradacją środowiska naturalnego i niską jakością usług komunalnych, nadal nie zostały nadrobione. Sytuacja jest zła, a główne przyczyny, poza wymienionymi powyżej zaległościami, to: -niewystarczające środki w budżetach na finansowanie infrastruktury kanalizacyjnej, -ceny ścieków na ogół ustalane na poziomie uniemożliwiającym akumulację kapitału, a przez to rozwój przedsiębiorstw, -paradoksalnie, prawie całkowite zwodociągowanie wsi w wielu regionach, pogłębiło jeszcze problem ścieków. Sytuacja w Złotorii Istnieje sieć kanalizacyjna w Złotorii – 9,5 km oraz sieć kanalizacyjna przesyłowa ze Złotorii do oczyszczalni ścieków w Lubiczu Górnym – 9,4 km. Długość kanalizacji przewidziana do realizacji w II etapie kanalizacji Złotorii, zgodnie z projektem i zatwierdzonym pozwoleniem na budowę - ok. 15 km. Oczyszczalnia ścieków w Lubiczu Górnym, o wydajności nominalnej 600 m3/h i obciążeniu ok. 240 m3/h !!! Zarówno sieć przesyłowa jak i oczyszczalnia są niedociążone!!! Zagadnienia związane z wykonaniem i funkcjonowaniem zbiorczych systemów kanalizacji, reguluje przede wszystkim ustawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Zgodnie z tą ustawą zbiorowe odprowadzanie ścieków jest zadaniem własnym gminy. Kierunki rozwoju sieci powinny być określone przez gminę w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy i miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego. Gminne przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jest obowiązane zapewnić budowę urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych, ustalonych przez gminę w kierunkach rozwoju, w zakresie ujętym w wieloletnim planie rozwoju i modernizacji. Plan ten powinien w szczególności określać: 1) planowany zakres usług wodociągowo-kanalizacyjnych; 2) przedsięwzięcia rozwojowo-modernizacyjne w poszczególnych latach; 3) przedsięwzięcia racjonalizujące zużycie wody oraz odprowadzanie ścieków; 4) nakłady inwestycyjne w poszczególnych latach; 5) sposoby finansowania planowanych inwestycji Ze względu na wysokie koszty budowy oraz wspomniane wyżej przyczyny systemowe, znalezienie źródeł finansowania infrastruktury kanalizacyjnej jest najpoważniejszym czynnikiem ograniczającym rozbudowę tej infrastruktury. Potencjalnie źródła finansowania mogą być następujące: • Akumulacja/zysk z działalności przedsiębiorstwa wod-kan (z tego zysku mogą być finansowane przedsięwzięcia ujęte w planie wieloletnim) • Budżet samorządu (jeśli kanalizacja jest priorytetem gminy - w naszej gminie nie jest) • Fundusze pomocowe (głównie unijne - gospodarka wodno-ściekowa jest jednym z najważniejszych celów Programu Operac. Infrastruktura i Środowisko - na lata 2007-2013, przewidziane jest wsparcie w łącznej wysokości 3 275,2 mln euro), ale potrzebny udział własny i dofinansowywane są tylko duże projekty!!! • Partnerstwo Publiczno Prywatne (sformalizowane procedury, a dodatkowo wymaga dużej przejrzystości działań na poziomie gminy) • Środki własne dostawców ścieków (małe zadania realizowane przez mieszkańców i wykupywane przez przedsiębiorstwo wod-kan) W trakcie debaty na temat możliwości kontynuacji budowy systemu kanalizacji sieciowej w Złotorii, która miała miejsce 2 czerwca b.r. w Złotorii, większość mówców koncentrowała się na omówieniu możliwości pozyskania środków pomocowych lub gminnych dla realizacji zadania. Według opinii autora niniejszego artykułu, szanse na realizację – dokończenie kanalizacji naszej wsi w oparciu o środki pomocowe, budżetowe lub własne przedsiębiorstwa wod-kan, są znikome lub żadne. Spółka Lubickie Wodociągi musi spłacać zaciągnięte wcześniej kredyty i pożyczki a osiągnięcie istotnego zysku byłoby możliwe tylko w przypadku znacznego wzrostu cen za wodę i ścieki (już obecnie nie należą one do najniższych). Znalezienie środków w budżecie gminy również nie wchodzi w rachubę ( skromny udział inwestycji w planowanych wydatkach, inne priorytety gminnego samorządu, duże zadłużenie gminy). Z tych samych powodów oraz dodatkowo ze względu na preferencje przy rozdziale środków unijnych dla projektów dużych, nie wchodzi w grę uzyskanie środków zewnętrznych i formuła PPP. Jedynym realnym sposobem wydaje się kanalizowanie „małymi kroczkami”, polegające na finansowaniu sieci kanalizacyjnej przez zainteresowanych podłączeniem, z równoczesnym „wykupem” tej sieci przez przedsiębiorstwo wod-kan. Powyższa propozycja wynika z faktu, że w myśl obowiązujących przepisów sieć kanalizacyjną finansuje odbiorca ścieków, natomiast przyłącze kanalizacyjne użytkownik budynku. Punktem rozdziału między siecią a przyłączem jest granica działki lub pierwsza studzienka kanalizacyjna zlokalizowana przy granicy działki. A zatem, zgodnie z ustawą o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, odcinek kanalizacji od granicy naszej działki do rurociągów zbiorczych i przesyłowych jest siecią kanalizacyjną i powinien być sfinansowany przez przedsiębiorstwo gminne wod-kan. Precyzyjnie tą sytuację opisuje Art. 31 ustawy: 1. Osoby, które wybudowały z własnych środków urządzenia (sieci) kanalizacyjne, mogą je przekazywać odpłatnie gminie lub przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu, na warunkach uzgodnionych w umowie. 2. Przekazywane urządzenia, o których mowa w ust. l, powinny odpowiadać warunkom technicznym określonym w odrębnych przepisach. 3. Należność za przekazane urządzenia wodociągowe i urządzenia kanalizacyjne może być rozłożona na raty lub uwzględniona w rozliczeniach za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków. Praktyczny sposób funkcjonowania modelu „małych kroczków” najlepiej omówić na konkretnym przykładzie. Rejon ulic Piaskowej, Sosnowej i Nowej charakteryzuje zwarta zabudowa, nieutwardzone ulice i jak się wydaje, możliwość grawitacyjnego podłączenia do kolektora w ulicy Piastów. Gdyby grupa mieszkańców z tego rejonu zdecydowała się własnym staraniem wykonać odcinek sieci kanalizacyjnej, łączący ich posesje z systemem kanalizacji zbiorczej Złotorii, ich działania mogłyby wyglądać następująco: - ustalenie, jaka liczba mieszkańców jest zainteresowana podłączeniem - wystąpienie do „Lubickich Wodociągów” o wydanie warunków technicznych podłączenia do sieci kanalizacyjnej Złotorii posesji z tych ulic, - wykonanie projektu budowlanego i uzyskanie pozwolenia na budowę lub wykorzystanie istniejącego projektu i pozwolenia na budowę kanalizacji w Złotorii, będącego w posiadaniu gminy, - oszacowanie kosztów wykonania sieci i proporcjonalnego udziału w tych kosztach poszczególnych mieszkańców - określenie zasad odpłatnego przekazania wybudowanej sieci spółce wod-kan „Lubickie Wodociągi” i zawarcie stosownej umowy - budowa w oparciu o prywatne środki sieci kanalizacyjnej, zgodnie z warunkami określonymi w umowie ze spółką wod-kan, odbiór techniczny i uzyskanie możliwości odprowadzania ścieków do systemu kanalizacji zbiorczej - przekazanie wybudowanej sieci do spółki wod-kan i odzyskanie poniesionych nakładów na zasadach określonych w umowie z „Lubickimi Wodociągami” Ze względu na istniejące i niedociążone sieć przesyłową oraz oczyszczalnię ścieków, władzom gminnej spółki wod-kan oraz gminy Lubicz, powinno zależeć na realizacji tego modelu. Nowo podłączeni mieszkańcy to dodatkowe wpływy z tytułu odprowadzanych ścieków. Trzeba się tylko zorganizować. Jeśli się tak nie stanie to, pozostanie nam tylko narzekanie i szamba przydomowe!!!!! Waldemar Woźnica
|
|
|
